Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2015/5313 E. 2015/14126 K. 18.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5313
KARAR NO : 2015/14126
KARAR TARİHİ : 18.06.2015

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, zamaşımına uğrayan borçtan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, zamanaşımına uğrayan borçtan dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, 6183 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkeme gerekçesinde, ödeme emrinin davacıya 22.05.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacının hak düşürü süre geçtikten sonra dava açtığı, bu nedenle davanın 6183 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı belirtilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 22.05.2014 tarihinde tebliğ edilenin ödeme emri olmadığı, Kurumun 09.05.2014 tarihli kod değişikliğinden dolayı prim borcu olduğuna ve zamanaşımı içinde dava açabileceğine dair yazı olduğu, bu şekilde borç bildirim yazısı tebliğ edildiğinde tebliğden itibaren 1 yıl içinde menfi tespit davası açılabileceği, anlaşılmaktadır. Mahkemece, tebliğ edilen evrakın niteliğinde yanılgıya düşülerek davanın 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde açılamadığı gerekçesiyle reddedilmesi hatalı olmuştur.
Mahkemece yapılacak iş, yargılamaya devamla işin esasına girerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.