Yargıtay Kararı 21. Hukuk Dairesi 2019/1239 E. 2020/456 K. 03.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 21. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/1239
KARAR NO : 2020/456
KARAR TARİHİ : 03.02.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin ve 02/05/2007 tarihinden itibaren emekli aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
Dava; davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Davacı vekilince 10/06/2014 tarihli celsede taleplerinin hem sigorta başlangıcına hem de yaşlılık aylığına ilişkin olduğu bildirilmiştir.
Mahkemece; Dairemizin 2016/3754 E.-2016/6933K. sayılı 19/04/2016 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.
Somut olayda; 30/04/1962 doğumlu davacının, 27/05/1980 tarihinde 18 yaşında olduğu, 27/05/1980 tarihli işe giriş bildirgesinin … unvanlı lokanta işyerinden, 06/07/1982 tarihinde Kuruma verildiği, işe giriş bildirgesindeki imzanın davacının eli ürünü olduğuna dair bilirkişi incelemesi yapıldığı, davalı …’ın murisi ve eşi olan …’a ait lokantada işyerinden davacı adına askerlik bonservis belgesinin dosya arasına alındığı, 1980/2 dönem bodrosunun olmadığı bu itibarla lokanta işyerinde hiç çalışanın olmaması hayatın olağan akışını aykırı olup, hatalı değerlendirme sonucunda davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Mahkemece yapılacak iş; dosyada mevcut askerlik bonservisine göre 27/05/1980 tarihli işe giriş bildirgesindeki tarihinin sigorta başlangıç tarihi olduğunu tespit ederek, yaşlılık aylığına ilişkin talepleri yönünden ise davacının sigorta başlangıç tarihi esas alınarak, dosya kapsamındaki ile toplanacak deliller değerlendirerek çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 03/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.