YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11387
KARAR NO : 2016/4567
KARAR TARİHİ : 29.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafiin sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;sanık …’nin 20.09.2011 tarihli isticvap tutanağında Baro’dan müdafii atanmasını istemesi üzerine Av. …’in duruşmalara katıldığı, sanığın kendisine müdafii atandığından haberi olduğu ancak 06.10.2011 tarihli duruşmada müdafii talebi bulunmadığını belirtmesi, sanığın yokluğunda ve zorunlu müdafiinin yüzüne verilen karar hakkında mahkemece atanan müdafiinin temyiz isteminin bulunduğunun anlaşılması karşısında, 22.11.2011 tarihli mahkumiyet kararının bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde sanık …’ye tebliği ile tebligat belgesi ile vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 29/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.