YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/17717
KARAR NO : 2016/2384
KARAR TARİHİ : 25.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Vicdani kanının oluştuğu dosya kapsamındaki belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
“Hükümlünün, gece sayılan zaman dilimi içinde temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte müştekilere ait eve bitişik kilitli olmayan ahıra girererek 10 adet büyükbaş hayvanı çaldıkları sabit görülen olayda, 5237 sayılı TCK’nun 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 492/1-son. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-b, 143. maddelerindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Kanun’un 116/2-4, 119/1-c maddelerindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunuda oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve Yargıtay Ceza Kurulu’nun 06/04/2010 gün ve 2010/72 sayılı kararında da vurgulandığı üzere uyarlama yargılamalarında sanık lehine yapılan uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek, 5237 sayılı Kanuna göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylem nedeniyle cezalandırılması gerekirken sadece hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule görede ;
Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanırken 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü …’un temyiz nedenleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, uyarlama yargılaması sırasında sanık lehine yapılan uygulamanın kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.