YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/22219
KARAR NO : 2016/8622
KARAR TARİHİ : 23.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1)Sanık … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddeleri uyarınca sanık …’ün, temyiz isteğinin istem gibi REDDİNE,
2)Sanıklar …, … ve … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
a)Sanıkların tüm aşamalarda atılı suçları inkar etmeleri, mağdurun olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunmaması karşısında; sanıkların savunmalarının aksini kanıtlayan, cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,
b)Kabule göre de;
I-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının, yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
II-Sanık … müdafiinin 21.04.2014 günlü temyiz dilekçesinde aracın müvekkiline ait olduğu yönündeki beyanı dikkate alınarak;
Çalınan eşyalar ile suçta kullanılan aracın değerleri kıyaslandığında aracın müsaderesinin açıkca hakkaniyete aykırı olacağı nazara alındığında, suçta kullanılan aracın TCK’nin 54/3. maddesine aykırı olacak şekilde müsaderesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … müdafii ile … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.