YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2430
KARAR NO : 2015/3854
KARAR TARİHİ : 09.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık … hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanığa verilen cezanın TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
B-Sanık …’un mala zarar verme suçundan ve sanık …’nin tüm suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
a-Sanık … yönünden;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Müştekinin 18/06/2015 havale tarihli dilekçesi ile maddi zararının sanıklar tarafından karşılandığını beyan etmesine göre, etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b-Sanık … hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık …’nin,
10/02/2011 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.