Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/5524 E. 2015/7811 K. 25.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5524
KARAR NO : 2015/7811
KARAR TARİHİ : 25.11.2015

Tebliğname No : 6 – 2013/18714
MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 28/07/2009
NUMARASI : 2006/286 (E) ve 2009/784 (K)
SUÇ : Hırsızlık
.
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;1-Sanık A.. T..’nin aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmemesinin, diğer sanık M.. T..’nin 15.01.2006 tarihli soruşturma aşamasındaki savunmasında, sanık Adil’in olayla ilgisi bulunmadığını beyan ettiğinin ve suç atma niteliğinde olabilecek bir beyanının dahi bulunmadığının, sanık M…. hırsızlık konusu minibüs ile tek başına yakalandığının anlaşılması karşısında, sanık A.. T..’nin hükümlülüğüne yeter kesin ve şüpheden uzak somut kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Müştekinin hırsızlık konusu minibüsü olay günü geceleyin saat 18:30’da işyerinin önüne park ettiği, ertesi gün gündüz saat 08:00 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlığı fark ettiğini belirtmesi, sanıkların da suçlamayı inkar ettiği dikkate alındığında, bu haliyle hırsızlık suçunun TCK’nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması,
3-Sanıkların adli sicil kayıtlarında bulunan tekerrüre esas olabilecek ilamlar getirtilerek sonucuna göre haklarında TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kabule göre de;
4-Anayasa Mahkemesinin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 karar sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanık M.. T.. ve A.. T.. müdafiileri ile sanık Me…… temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.