YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9914
KARAR NO : 2016/2119
KARAR TARİHİ : 17.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müştekinin beyanlarında 21.10.2008 tarihinde 21:30’da aracını evinin önüne park ettiğini ve 22.10.2008 tarihi saat: 07:30 sıralarında aracının yerinde olmadığını gördüğünü belirtmesi ve dosyada suçun hangi saate işlendiğine dair başkaca bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; suçun gündüz işlenmiş olma ihtimalinin de olabileceği gözetilmeden ve suçun gece işlendiğini kabul için yeter sayılan kanıtların neler olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan, TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanması,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21/01/2014 tarihli, 2013/2-686 E. ve 2014/19 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mala zarar verme suçunun konusunu aynı zamanda hırsızlık suçunun konusunu oluşturması durumunda malın çalınması sırasında ve sonrasında suça konu mala verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle müştekiye ait aracı çalan sanığın eyleminin sadece hırsızlık suçunu oluşturup ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,
3- Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının, hükümde değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.