YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/13452
KARAR NO : 2012/6109
KARAR TARİHİ : 02.04.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı ve geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarının belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, sözlü olarak uyarıldığı halde beklenen performansı gösteremediğini, kendisinden mobil kullanım program oranının yetersizliği, mobil programına arıza kaydı açtırıp, arıza kaydı kapanmadan programın kullanılması, mobil programda ziyaret edildiği belirtilen müşterilerin davacıyı tanımadığı veya o tarihlerde ziyaret edilmedikleri, ziyaret raporlarının detaylı incelenmesi ile müşterilerin yanında geçirildiği belirtilen süreler, iki nokta arasındaki geçiş zamanı darlığı dolayısıyla ziyaretlerin gerçekleştirilmediği yönünde kanı oluşması, davacının müşterilerinden olan satış noktasının farklı firma ile çalışmak istemesi karşısında yeterli açıklamalar yapmaması ve günlük raporları yazmaması konularında savunma istendiğini, davacının savunmasında yeterli bilgi vermediğini, çalışma arkadaşlarını suçlayıcı ifadeler kullandığını, yapılan incelemeler sonucunda işçinin sistemi aldattığı, yöneticilerine yanlış bilgi aktardığı, iş ve görev tanımını kötüye kullandığı, işini eksik ve yetersiz yerine getirdiğinin tespit edilmesi üzerine işine son verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davalı tarafından iş akdinin geçerli nedenle feshedildiği iddia etmiş ise de, davacının performansının yeterli olmadığının davalı işveren tarafından ispat edilemediği, performans yetersizliğinin ancak işçinin daha önceki verimine ilişkin somut veriler sunulması ve veya belli hedefler konulup bununla karşılaştırılması sonucu değerlendirilebileceği, davacının işyerindeki çalışma süresine göre önceki yıllara ait verimi hakkında karşılaştırma yapılabilmesi için somut bilgilerin davalı tarafından sunulmadığı, diğer yandan davacının mobil programına arıza kaydı açtırdığı, ziyaret edildiği belirtilen müşterilerin davacıyı tanımadığı ve bazı müşterilerin ziyaret edilmediği halde ziyaret edilmiş gibi işlem yapıldığı iddialarının da somut olarak ispat edilemediği gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İşçinin geçerli bir feshe neden olabilecek davranışları İş Kanununun 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı nedenlerden farklıdır. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa İş Yasasının 18/1. Maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.
Dosya içeriğine göre, işyerinde satış geliştirme şefi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, CCİ Mobile sisteminin kullanımındaki hata ve eksiklikleri, saha ziyaretlerinde bir kısım müşterilerin kendisini tanımadığının tespit edilmesi, ziyaretler ve raporlamaları konusunda yöneticisini yanlış bilgilendirmesi ve profesyonel iş yaşamı ile bağdaşmayan davranışları nedeniyle hakları ödenerek feshedilmiştir. Feshin performans yetersizliğine dayandığı yönündeki mahkeme kararı delil durumuna uygun değildir. Yargılama sırasında dosyaya sunulan işyeri kayıt ve belgelerine göre, davacı görevini sahada bayilere ziyaretler yaparak ürün eksiklerini gidermekte, ürünlerin teşhir ve satışı ile ilgili düzenlemelerin prosedüre uygunluğunu sağlamakta, işverene ait stand, soğutucu gibi malzemelerin doğru amaçla bayiler tarafından kullanımını denetlemekte, tüm bu hususlardaki işlemlerini de işverene ilgili sistemi kullanarak rapor etmektedir. İşverence delil olarak dayanılan bölge satış temsilcisinin raporu, değişik tarihlerde alınan savunma içerikleri ve uyarı yazılarından, davacının görevine giren bayi ziyaretlerini programına uygun olarak gerçekleştirmediği, işverenin mobil programını prosedürüne uygun kullanmadığı, işinin yürütümü ile ilgili raporlamaları süresinde ve usulüne uygun şekilde yapmadığı sabittir. Bu durum davalı tarafından tanık olarak dinletilen işyeri çalışanlarının beyanları ile de doğrulanmıştır. İşçinin yerine getirdiği işin niteliklerine ve hizmet süresine göre bu davranışları sergilemesi işyerindeki iş akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-)Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-)Davanın REDDİNE,
3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 655,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-)Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 02.04.2012 tarihinde karar verildi.