YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/9988
KARAR NO : 2012/4007
KARAR TARİHİ : 12.03.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, işyerinde çalışan …’un davacının posta kutusunda bulunan bir e-maili kendilerine getirdiğini, bu yazışmadan davacının işyerinin ürünlerinden başka bir ürünün pazarlamasıyla uğraştığının anlaşılmakta olduğunu, önceleri de bu yönde duyum aldıklarından aradaki güven ilişkisinin zedelendiğini, e-mailin getirildiğinin ertesi günü haklı nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacıyla çalışmalarının artık beklenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davacının davalı işverenin ürünleri dışında başka ürünleri fiili olarak pazarladığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından yada işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
İş Kanunu’nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Somut olayda; davalı işyerinin e-mail adresleri çalışmadığı için işyerinin haberleşmelerinin de davacının e-mail adresinden yapıldığı, bu nedenle davacının e-mail adresinin şifresini verdiği çalışan …’un açtığı bir mesajın içeriğinden şüphelenerek davalı işverene çıktısını verdiği , anılan e-mail mesajında; “kavrulmuş malt unu” olarak tabir edilen ürünün özellikleri tarif edilerek, davacının Konya’da kimlere nasıl pazarlaması gerektiği, fiyatı gibi açıklamaların yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı yargılama sırasında e-mailin kendisine arkadaşı tarafından gönderildiğini kabul etmiş, içeriği hakkında tevil yollu beyanlarda bulunmuştur.
Söz konusu mesajın içeriğine göre davacının davalı şirketçe üretilenlerden başka ürünlerin pazarlama işini de yaptığı yada yapmaya hazırlandığı açıktır. E-mail adresinin davalı şirketçe kullanılmasına kendisinin izin verdiği, yine mesajı açan çalışana şifresini kendi rızasıyla verdiği tartışmasız olduğundan delilin yasal yolla elde edildiği de sabittir.
Dosya içeriğine göre fesih haklı nedene dayanmamakta ise de geçerli nedenin varlığı sabit olduğundan davanın reddine karar verilmelidir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 75,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 12.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.