YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/1294
KARAR NO : 2012/15919
KARAR TARİHİ : 06.07.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacı işçinin çalışmakta olduğu Ruhsat işleri Bölümünün davalı şirketin Lüleburgaz adresine taşınmasına karar verildiğini ve davacıya görev yeri değişikliği teklifinin yapıldığını, davacının teklifi kabul etmemesi sonucu iş sözleşmesinin zorunlu olarak tüm kanuni hakları ödenmek suretiyle feshedildiğini ve fesih işleminin geçerli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davalı tarafın davacının iş sözleşmesini feshetmek yerine iş sözleşmesinin devamı için diger yöntemlere başvurmadığı, davacının görev yeri degişikligi ve başka bölümde çalıştırma olanağını araştırmadığı, herhangi bir teklif ve öneri yapmadığı, davacının işyerinde tecrübesi dikkate alınarak görev ve pozisyon değişikliği yapılabilecegi, kendisine uygun grup bünyesinde başka bir bölüm veya birimde çalıştırılması yoluna gidilebilecegi bu yönden dava konusu fesih işleminin ölçülü ve tutarlı olmadığı, iş sözleşmesi feshedilmeden önce davalının feshin son çare olduğu ilkesini göz önünde bulundurmadığı feshin geçerli sebebe dayandığı ve son çare olarak uygulandığı davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 22. maddesindeki,, “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli
bir sebebe dayandığını veya fesih için başka bir geçerli sebebin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21. madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenlemedir.
Çalışma koşullarında değişiklik, işverenin yönetim … ile doğrudan ilgilidir. İşveren işyerinin karlılığı, verimliliği noktasında işin yürütümü için gerekli tedbirleri alır. İş görme ediminin yerine getirilmesi şeklini ve zamanını, hizmetin niteliğini işveren belirler. İşverenin yönetim …, taraflar arasındaki iş sözleşmesi ya da işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde açıkça düzenlenmeyen boşluklarda uygulama alanı bulur.
İşverenin yönetim … kapsamında kalan ya da geçerli sebebe dayanan değişiklikler, çalışma koşullarında esaslı değişiklik olarak nitelendirilemez. Geçerli sebep işçinin verimi ile davranışlarından ya da işyeri gereklerinden kaynaklanabilir.
Somut olayda, davacı 05.03.1997 tarihinden 30.03.2011 tarihine kadar ruhsatlandırma şefi olarak çalışmıştır. Davalı şirketin içinde yer aldığı grubun üst yönetimince alınan yeniden yapılanma kararı uyarınca Ruhsat işleri bölümünün Lüleburgaz’da yerine getirilmesinin uygun görüldüğü, bu değişikliği kabul etmeyen davacının kendisine uygun başka görev ve pozisyon bulunmaması sebebiyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 17. ve 18. maddeleri uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır. Şirket üst yönetiminin almış olduğu yeniden yapılanma kararı gereği Ruhsat İşleri bölümünün görevlerini üretim ve geliştirmenin ana kaynağını oluşturan Lüleburgaz fabrikasında yerine getirmesi, bölüm yönetiminin Ruhsat İşleri Müdürlüğü adı altında Lüleburgaz’da toplanarak Kalite ve Uygunluk Grup Müdürlüğü’ne bağlanması yönetim … kapsamındadır. Davacı tarafından kabul edilmeyen davalı işverence Ücret ve çalışma koşulları aynı kalarak yapılan değişiklik geçerli sebebe dayanmaktadır. Davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 06.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.