YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/20240
KARAR NO : 2012/22884
KARAR TARİHİ : 15.10.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının 2011 Eylül ayından bu yana sürekli müşteri şikayetlerine ve kayıplarına sebep olduğunu, davacının görevlerini geç ve hatalı yerine getirdiğini, mesai saatleri içerisinde iş dışı aktivitelere ve internete fazla zaman ayırdığını savunarak davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.
Mahkemece, davacının yöneticisi konumunda bulunan Nerhan Hepşen ile diğer çalışanların da mesai saatleri içinde sosyal paylaşım sitelerine girdikleri, tüm dosya kapsamı ile davalı işyeri müşterilerinin davacıdan kaynaklı sebeplerle kaybedildiği, bu sebeple şirketin zarara uğradığı, davacı hakkındaki müşteri şikayetlerinin artarak devam ettiği, davacının işyerinde huzursuzluk çıkardığı hususlarının ispat edilemediği, feshin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun’un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Dosya içeriğinden, davacının 03.05.2010-15.02.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde müşteri temsilcisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davranışlarındaki olumsuzluklar gerekçesiyle geçerli sebeple feshedildiği anlaşılmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davalı işverence davacının iş sözleşmesinin fesih sebeplerinden biri olarak iş saatleri içerisinde sosyal paylaşım sitelerinde çok vakit geçirdiği belirtilmiştir. Dosya kapsamı incelendiğinde davacının iş saatleri içerisinde sosyal paylaşım sitelerinde ve işle ilgisiz internet sitelerinde ne kadar zaman geçirdiğinin belli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple bu durumun açıklığa kavuşması için mahkemece konusunda uzman bir bilirkişiye davacının mesai saatleri içerisinde sosyal paylaşım sitelerinde ve işle ilgisiz internet sitelerinde ne kadar vakit geçirdiğinin tespiti için inceleme yaptırılması ve bu konuda rapor alınması gereklidir. Bu bakımdan eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 15.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.