YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/21419
KARAR NO : 2013/10872
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve resmi tatil ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 1998-28.02.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, ücretinin aylık net 750,00 TL olduğunu, yemek ve servis sosyal yardımlarından yararlandığını, fazla mesai yapıldığı halde karşılıklarının ödenmediğini yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, davacının yaptığı fazla mesailerin ödendiğini, ayrıca zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının asgari ücretle çalıştığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının işyerindeki çalışma süresi taraflar arasında ihtilaflıdır.
Davacı davalı işyerinde 1998-28.02.2009 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını iddia etmiş davalı ise davacının 01.04.1998-21.05.2000 ve 27.05.2005-28.02.2009 tarihleri arasında iki dönem halinde aralıklı çalıştığını savunmuştur. Mahkemece karara esas alınan hesap bilirkişisinin davacının tanık beyanlarına göre 01.04.1998-28.02.2009 tarihleri arasında aralıksız çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama seçeneğine itibarla davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacıya ait SGK kayıtlarında davacının davalı işverenin savunmasında belirtildiği gibi 01.04.1998-21.05.2000 ve 01.06.2005-31.01.2009 tarihleri arasında davalı işyerinden sigorta primlerini ödendiği, 01.04.1998 ve 01.06.2005 tarihli işe giriş bildirgelerinin davacının imzasını taşıdığı, işe giriş bildirgelerine göre taraflar arasında iki ayrı iş sözleşmesi imzalandığı anlaşılmaktadır. Davacı tanığı olarak dinlenen davacı tanıklardan Rüşen’in davalı işyerinde çalışmadığı, diğer davacı tanığının da davacının işyerinde sürekli çalışmayan oğlu olduğu, buna göre davacının SGK kayıtlarının aksine işyerinde aralıksız olarak çalıştığı ispatlanamadığı halde davacının işyerinde aralıksız çalıştığının kabulü hatalı olmuştur. Mahkemece hesap bilirkişisinden davacının SGK kayıtlarındaki belirtilen hizmet süresine göre dava konusu alacakların hesaplatılmak üzere ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.
Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.