Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/23032 E. 2013/10808 K. 14.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/23032
KARAR NO : 2013/10808
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işveren vekili, davalı işçinin müvekkili şirket aleyhine Kocaeli 1. İcra Müdürlüğünün 2010/41 esas sayılı dosyası üzerinden, bir kısım işçilik alacakları toplamı 22.192,22 TL'nin tahsili amacı ilamsız icra takibi başlattığını, usulsüz tebligat ile takibin kesinleştiğini ve alacağın 9.000.00 TL'nin müvekkilinden haksız şekilde tahsil edildiğini ileri sürerek, müvekkili şirketin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve cebri icra yolu ile tahsil edilmiş bulunan 9.000.00 TL' nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir
Davalı işçi vekili, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile müvekkili tarafından haklı sebeple feshedildiğini, hak kazandığı işçilik alacaklarının tahsili amacı Kocaeli 1. İcra Müdürlüğünün 2010/4212 esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan icra takibinin kesinleştiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir .
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işçinin iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, hak kazandığı fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödendiğinin işverence ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasanın gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .
2-Davalı işçinin işverene bağlı gerçekleşen çalışma süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davalı 09.06.2006-03.07.2009 tarihleri arasında davacıya ait işyerinde çalıştığını ileri sürmüştür. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde; 09.06.2006- 12.03.2008 tarihleri arasında dava dışı Sinerji Basın-Yayın ve İletişim Hizmetleri A.Ş. 13.03.2008-03.07.2009 tarihleri arasında ise davalı şirket tarafından çalışma kaydının bildirildiği görülmektedir. Davacı işveren, davalının Sinerji Basın-Yayın ve İletişim Hizmetleri A. Ş. bağlı gerçekleşen çalışma süresi açısından sorumlu tutulamayacaklarını ileri sürmektedir. Dosya içerisine alman Ticaret Sicil Memurluğu kayıtlarına göre, her iki şirket arasında bir bağ bulunmamaktadır. Davacı ve davalı şahitleri davacının 2006 yılında çalışmaya başladığını beyan etmişlerse de davalı şirket ile dava dışı Sinerji Basın-Yayın ve İletişim Hizmetleri A. Ş. arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, işyeri devri ilişkisinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda şahitlerin ayrıntılı beyanı alınmamıştır. Bu hususta gerekli araştırma yapılmadan, çalışmanın 09.06.2006-03.07.2009 tarihleri arasında gerçekleştiğinin kabul edilmesi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.
3-Somut olayda; davalı işçinin fazla çalışma ücret alacakları bulunduğu kabul edilmiş ancak davacının hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinden hakkaniyet indirimi yapılmamıştır. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın şahit anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Davalı işçi fazla çalışma iddiasını şahit beyanları ile ispatladığından, belirlenen fazla çalışma ücret alacağından hakkaniyet indirimi yapılmaması isabetsizdir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.