YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/24471
KARAR NO : 2013/14013
KARAR TARİHİ : 11.06.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatili ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, davalı Belediye Başkanlığına bağlı olarak 19.07.2001-01.07.2005 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen, bu çalışmalarının karşılığı olan ücret alacaklarının ödenmediğini, hak kazandığı ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı tarafa, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati usulüne uygun tebliğ edilmiş olmasına rağmen, davaya cevap verilmemiştir.
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda; davacının fazla mesai ve hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, hak kazandığı ilave tediye alacaklarının ödendiğine ilişkin delil ibraz edilmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlgili karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2008/41077 esas 2010/28556 karar sayılı ve 11.10.2010 tarihli kararı ile davalı belediyeye gönderilen davetiye tebliğinin muhasebeciye tevdii sureti ile gerçekleştirildiği, yapılan tebligatın usul ve yasaya uygun olmadığı, davacının imzasını taşıyan ve fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram genel talil günleri çalışma karşılığı ücret tahakkuku bulunan ücret bordroları ile puantaj kayıtlarının irdelenip irdelenmediğinin bilirkişi raporu içeriğinden anlaşılamadığı, davacı vekili mesai saatlerini 06.30-19.00 olarak bildirmesine rağmen talebi aşar şekilde mesai saatlerini 06.30-19.30 olarak kabul edilmesinin yerinde olmadığı, tanık beyanları doğrultusunda belirlenen fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacağına hükmedilirken belli oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, Geçmiş yıllara ait ilave tediye alacaklarının ait olduğu dönem ücretleri üzerinden hesaplanması gerekirken tamamının son ücret üzerinden hesaplanması da hatalı olduğu belirtilerek bozulmuştur.
Mahkeme bozma ilamına uyulmasına karar verdikten sonra, bilirkişiden ek rapor almış ve yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir
Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında ilave tediye alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanunda belirtilen işyerlerinde çalışan işçilere ücret sistemleri ne olursa olsun her yıl için birer aylık ücret tutarında ilave tediye ücreti ödeneceği belirtilmiştir.
İlave tediye alacağının nasıl hesaplanacağı ve kesinti yapılıp yapılmayacağına ilişkin düzenleme içeren 2822 sayılı Kanunun 61 inci maddesine göre, aylık olarak bu alacağın hesaplanmasında, fazla mesai, evlilik, çocuk zamları veya primleri, ayni yardımlar, hafta ve genel tatil ücretleri gibi esas ücrete dahil olan ödemeler dikkate alınmaz. Bu düzenleme nedeni ile ilave tediye alacağının bir ay için yirmi altı gün üzerinden hesaplanması gerekir.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ilave tediye ücret alacağının hafta tatili ve genel tatil ücreti de dahil edilerek bir ay için otuz gün üzerinden hesaplanmış olması hatalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak ve hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.