YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26891
KARAR NO : 2013/22848
KARAR TARİHİ : 31.10.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirketi ait işyerinde çalıştığını, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun 26/11/2010 tarihli yazısına istinaden 26/11/2010 tarihinde 1475 sayılı Kanunun 14. maddesi gereği iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshederek işyerinden ayrıldığını belirterek müvekkilinin kıdem tazminatı ve diğer işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının başka bir işveren nezdinde iş bulması nedeniyle istifa ederek ayrıldığını, kıdem tazminatı talebinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının davalı işyerinden emeklilik iradesiyle değil yeni bir işe girmesi ve işyerinden kıdem tazminatı almak için ayrıldığı, bu davranışın iyiniyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi reddedilmiştir.
Temyiz:
Kararı her iki taraf temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İş sözleşmesinin feshi hususu uyuşmazlık konusudur. Dosya içeriğine göre, davacı Sosyal Güvenlik Kurumu’ndan 3600 prim ödeme gün sayısı ve 15 yıllık sigortalılık süresini doldurmuş olduğu, ancak yaş şartını yerine getirmediği yönünde aldığı ./..
26/11/2010 tarihli yazıyı işverene aynı tarihte sunmuş, kıdem tazminatının ödenmesini talep etmiştir. İşçi yürürlükteki 1475 sayılı Kanun’nun 14. maddesinin birinci fıkrasının beşinci bendinde yer alan kanuni hakkını kullanmıştır. Kısa bir süre sonra başka bir işe girmiş olunan anılann hakkını kötüye kullandığı şeklinde değerlendirilmemelidir. Kaldı ki, işverenin davacının dilekçesine verdiği 03.12.2010 tarihli cevabında da kıdem tazminatının ödeneceği yönünde kabulü bulunmaktadır. Mahkemece kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde hatalı gerekçeyle reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.