Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2012/3499 E. 2012/24047 K. 01.11.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/3499
KARAR NO : 2012/24047
KARAR TARİHİ : 01.11.2012

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde geçen fazla mesai alacaklarını istemiştir.
Davalı, alacak isteminin zamanaşımına uğradığını davacının iş kazası geçirdiği tarihten sonra çalışmadığını, ibraname ile davalıyı ibra ettiğini, fazla çalışmasının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş kazası geçirdiği ve raporlu olduğu süreler dışında kalan dönemler için hesaplanan fazla çalışma isteminin kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre davacının 22.06.2009 tarihinde isitifa ederek işten ayrıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak davacının davalı işyerinde hangi tarihte işe girdiği konusunda tartışmalıdır. Hizmet cetvelinde davacının kayıtlara geçen çalışması 07.05.2008-22.06.2009 tarihleri arası olarak görünmektedir. Davacı 2004 yılından beri çalıştığını iddia etmiş olup davacı ve davalı tanıklarının beyanları da hizmet süresinin tespitini sağlayacak nitelikte belirgin olmadığı gibi çelişkilidir. Davacının çalışmasının kayıtlarda yer alandan daha fazla olduğu yönünde bu dosya kapsamında açık ve kesin bir tespit yapılmadığından fazla mesai alacaklarının kayıtlarda yer alan hizmet sürelerine göre hesaplanması gerekirken, çelişkili beyanlarla sonuca gidilmesi bozma sebebidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.