YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/4032
KARAR NO : 2012/25218
KARAR TARİHİ : 13.11.2012
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, izin ücreti, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence feshedildiği 29.06.2008 tarihine kadar Harmandalı Belediyesi işyerinde belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı sürece yıllık ücretli iznini kullanmadığını belirterek yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili Harmandalı Belediyesi’nin 5747 sayılı Kanun gereğince 29.03.2009 tarihi itibariyle Çiğli İlçe sınırları içerisinde kaldığını ve tüzel kişiliğinin fiilen sona erdiğini, davacının iş sözleşmesinin 29.06.2008 tarihinde feshedilmediğini, 2008 temmuz tarihi itibariyle vize süresi dolduğundan başka bir işyerinde çalıştığını, ardından da belediye nezdinde işçilik faaliyetlerine devam ettiğini, yıllık izin ücret alacağının fesihle hakka dönüştüğünü, oysa davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğinden izin ücret alacak talebinde bulunamayacağından bahisle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının 5620 sayılı Kanun’un yürürlüğünden önce belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan sürekli işçi statüsünde iken taşeron … Ltd. Şti.’nde çalışmaya başladığı, Harmandalı Belediyesi bünyesinde çalışan davacının belediyeden ayrılarak dava dışı taşeron … Ltd. Şti.’nde çalışmaya başlaması sebebiyle iş sözleşmesinin 29.06.2008 tarihinde belediye tarafından feshedildiği sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı sebebe dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.
Dosya içeriğine göre davacının Harmandalı Belediyesi bünyesinde 29.06.2008 tarihine kadar çalıştığı, 03.07.2008–31.12.2008 tarihleri arasında …’nın alt işvereni olan dava dışı … Ltd. Şti.’nde belediyenin park, bahçe ve temizlik işlerinde çalışmaya devan ettiği, 31.12.2008 tarihinde hizmet alım sözleşmesini sona ermesi üzerine …’nda 31.12.2008 tarihli sözleşme ile 01.01.2009 tarihinde işe başlamak üzere 5 ay 29 gün süre ile vizeli olarak çalışmak üzere işe başladığı, sözleşmenin devamı sırasında Harmandalı Belediyesi’nin 5747 sayılı Kanun gereğince 29.03.2009 tarihi itibariyle tüzel kişiliğinin sona erdiği, davacının Harmandalı Belediyesinin kapanmasından sonra Çiğli Belediyesi’nde sözleşme sonuna kadar çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.
Davacı her ne kadar 29.06.2008 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiği iddiası ile yıllık izin talebinde bulunmuş ise de 03.07.2008 tarihinden itibaren …’nın alt işvereni olan dava dışı … Ltd. Şti.’nde belediyenin park, bahçe ve temizlik işlerinde çalışmaya devan ettiği, hizmet alım sözleşmesinin bitimini takiben de aynı işyerinde … ile vizeli işçi statüsünde çalışmaya devam ettiği, bu şekilde 29.08.2008 tarihinde davacının …’nın alt işvereni olan dava dışı … Ltd.Şti.’nde çalışmaya devam etmesi iş sözleşmesinin feshi olmayıp 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlen işyeri devri olduğunun kabulü gerekir. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Buna göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.