Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/11363 E. 2013/17100 K. 11.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11363
KARAR NO : 2013/17100
KARAR TARİHİ : 11.07.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili, genel tatil, vergi iadesi, çocuk yardımı alacağı, eksik ödenen ücret ve işsizlik parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı işçinin işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından telefonla “artık işe gelme, seninle çalışma istemiyoruz” denilmek suretiyle feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil, vergi iadesi, çocuk yardımı, eksik ödenen ücret ile işsizlik parası alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebi ile feshedildiğini, asgari ücret aldığını, ücretlerinin düzenli olarak bankaya yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, delil durumuna göre ve yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna dayanılarak alacaklar kısmen hüküm altına alınmıştır. Karar, 9. Hukuk Dairesi tarafından kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi yönünden bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkeme tarafından usuli eksiklik giderilerek yeniden karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin ücretinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesi gereği alacağın son çıplak ücretten hesaplandığı belirtildiği halde, son giydirilmiş ücretten hesaplama yapılmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Diğer taraftan işçinin ücretinin düşürüldüğü hususundaki beyanının temelinin kasım 2008 ayından itibaren yemek yardımının ödenmemesi olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı vekili, bu durumun yeni projede yemeğin işçiye kurumda verilip, davalı tarafından kuruma yemek parasının ödenmesinden kaynaklandığını belirterek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Mahkemece davalı vekilinin bu itirazı değerlendirilerek fark ücret alacağı isteğinin yerinde olup olmadığı konusunda bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.