YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13195
KARAR NO : 2013/15342
KARAR TARİHİ : 24.06.2013
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ve yıllık izin ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, davayı görev yönünden reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının şirket çalışanı olmadığını belirterek görevsizlik itirazında bulunmuştur.
Mahkemece, davaya bakmakla Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı Kanun’un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı Kanun’a göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 4. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, “ev hizmetlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren ararındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir.
Dosya içeriğine göre davacı, şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığını iddia ederken davalı taraf, davacının şirket çalışanı olmadığını, firma sahibi …..’in evinde temizlikçi olarak çalıştığını savunmuştur. Mahkemece, davacının şirket sahibinin evinde
hizmetli olarak çalıştığı kabul edilerek Asliye Hukuk Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesi ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacı, davalı şirket çalışanıdır. Mahkemece, anılan kayıtlara üstünlük tanınmalı ve davaya bakmakla iş mahkemelerinin görevli olduğu kabul edilerek dosyanın esasına girilip inceleme yapılmalıdır. Yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Hükmün yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2013 günü oybirliği ile karar verildi.