Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/14753 E. 2013/17450 K. 12.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14753
KARAR NO : 2013/17450
KARAR TARİHİ : 12.07.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, davayı usulden reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı ile davalı işveren arasında hiçbir şekilde işçi işveren ilişkisi kurulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporu uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı taksi şoförü olarak çalışmıştır. Çalışmış olduğu süreye ilişkin işçilik alacaklarını davalı işverenden talep etmektedir. Davalı işveren davacının çalışmış olduğu ticari taksinin malikidir. Ancak davacı ile davalı arasında bir kira akdi ilişkisi mevcut değildiir. Yani davacı davalının savunmasında ileri sürdüğü kira ilişkisinin tarafı değildir. Dosya içinde mevcut kira sözleşmesinde kiracı olarak belirtilen şoför ... ile davacı arasında alt kira ilişkisinin olduğu iddia ve ispat edilmemiştir. Tanık anlatımlarına göre davacının söz konusu ticari takside gece şoförü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının ticari takside şoför olarak çalıştığı, aradaki ilişkinin kira ilişkisi olmadığı kabul edilmiş, tebliğe rağmen davalı işveren gerekçeyi temyize getirmemiştir.
Şu halde taraflar arasındaki ilişkinin iş sözleşmesine dayandığına ilişkin tespit kesinleşmiştir. Esasen bu tespit ve kabul dosya içeriğine de uygun düşmektedir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının esnaf sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece davalıya ait ticari takside davacı ile birlikte iki şoförün çalıştığı, gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş ise de davalı işverenin söz konusu takside kendisinin çalışmadığı ve dolayısı ile esnaf sayılmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.