Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/15545 E. 2013/15460 K. 25.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/15545
KARAR NO : 2013/15460
KARAR TARİHİ : 25.06.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının Sağlık Bakanlığı Bayındır Devlet Hastanesi’nin 01.06.2012 tarihli raporunu işverene ibraz ederek, bobin kesme işini ayakta yaptığını bu durumun sağlığı için sakıncalı olduğunu belirterek görev yerinin değiştirilmesini istediğini, bunun üzerine işyerinde çeşitli birimlerde davacının niteliklerine uygun başka hafif bir arandığını ancak bulunamadığını, temizlik işinin de alt işverene verildiğini, bu nedenlerle mecbur kalınarak iş sözleşmesinin tazminatları ödenmek suretiyle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı kanunun 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.
Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen, işverenin haklı nedenle derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır. Keza, haklı nedenle fesihte, fesihten önce 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinde öngörülen savunma alma koşulu bulunmamaktadır.
Davalı işyerinde en son bobin kesme işinde çalışan davacının iş sözleşmesinin, sağlık raporunda uzun süre ayakta kalan işlerde çalışmasının sağlığı için tehlike oluşturduğunun belirtilmesi üzerine, işyerinde sağlık koşullarına uygun daha hafif nitelikte bir iş bulunamadığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işyerinde % 15 maluliyet oranıyla özürlü kadrosunda çalışan davacının uzun süre ayakta kalmayı gerektiren işlerde çalışmasının sakıncalı olduğunu belirtir T.C. Sağlık Bakanlığı Bayındır Devlet Hastanesi’nin 01.06.2012 tarihli raporunu işverene sunarak görev yerinin değiştirilmesini istediği, işverence davacının niteliklerine uygun bir iş bulunamadığından iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayandığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2-Davanın REDDİNE,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 148,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 25.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.