YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/20405
KARAR NO : 2013/22485
KARAR TARİHİ : 28.10.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin, ayrımcılık tazminatı ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin feshinde yalnızca son 5 yıla ait 80,5 günlük izin ücretinin ödendiğini, 452 güne ait izin ücretinin ödenmediğini, ibranameyi ihtirazı kayıtlı olarak imzaladığını beyanla kullandırılmayan ve bedeli ödenmeyen yıllık izin ücreti ile eşit davranmama tazminatının ve ücret zam alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadıklarının bedelini aldığını, ayrıca ibraname imzalayarak davalıyı ibra ettiğini, taleplerinin yerinde olmadığını, üst düzey yönetici olması ve çalışan sayısının fazlalığı sebebi ile tüm izinlerin kayıt altına alınmasının mümkün olmadığını, davacının yurtdışı giriş çıkış kayıtlarının bilirkişi marifeti ile incelenmesi gerektiğini, zira davacının belgesi olmadan yurtdışına çıktığı ve izin kullandığı günlerin bu şekilde tespit edilebileceğini, davalı bankanın iş seyahat harcamalarını ödediğini, harcama belgelerinin de tetkiki halinde belgeye bağlanmayan yıllık izinlerin tespitinin mümkün olduğunu, ayrıca davacının sunulan elektronik postadan da anlaşıldığı üzere belgesi olmamasına rağmen yıllık izin kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davanın kısmen kabulüne ilişkin mahkeme kararı, tarafların temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2009/5761 esas, 2011/10340 karar sayılı ve 05.04.2011 tarihli ilamı ile yıllık izin alacağı ve temerrüt tarihinin belirlenmesine ilişkin araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur.
Bozmaya uyan mahkemece, yurtdışı giriş çıkış kayıtları celp edilmiş, işverenden yurtdışında bulunulan süreler için varsa belge sunması istenmiş, 14.07.1997-20.07.1997 arasında 7 gün hesaplamadan mahsup edilmiş, yurtdışında kalınan sürelere ilişkin olarak belge sunulmadığından 50 gün mahsup edilmemiş ve bilirkişiden yeni rapor aldırılarak davacının yıllık izin alacağı hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının kaç günlük yıllık izin alacağına hak kazandığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Davacı, yurtdışında geçirilen sözkonusu 50 günlük sürenin, davalı banka emeklisi olan eşinin yurtdışındaki tedavisi için kendisine refakat etmek üzere yanında kaldığı süre olduğunu, banka uygulaması ve Sağlık Yönetmeliği gereği buna izin verildiğini, bu sürede tüm tedavi, iaşe ve ulaşım giderlerinin işverence karşılandığını, davacının seyahat dönüşü Yönetim Kurulu’na seçildiğini ve izinsiz olarak yurt dışına çıkan bir çalışanın terfi ettirilmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu süreyi yıllık izinde geçirmediğini iddia etmektedir. Davalı ise davacı üst düzey yönetici olup, her izne çıktığında kendisinden izin belgesi istenemeyeceğini savunmaktadır. Davacı vekili tarafından dosyaya bir takım yabancı dilde uçak bileti ve hastane evrakı sunulmuş olup mahkemece bu evraklar üzerinde yeterince durulmadığı gibi, yurtdışında geçirilen bu süreye ilişkin olarak işyeri kayıtlarında bir bilgi bulunup bulunmadığı da irdelenmemiştir. Yapılacak iş, sözkonusu dönemde davacının eşinin gerçekten yurt dışına tedavi için gidip gitmediği, davacının eşine refakat edip etmediği, Sağlık Yönetmeliği gereği davacıya bu hususta izin verilip verilmediği, harcamaların şirketçe karşılanıp karşılanmadığı, bu sürede ücretinin ödenip ödenmediği hususlarında banka defter ve kayıtlarında da inceleme yaptırılarak yurtdışında geçirilen 50 günlük sürenin yıllık izinde sayılıp sayılamayacağı hususunda yeniden bir değerlendirme yapılarak, oluşacak sonuca göre davacının yıllık izin alacağı hakkında bir karar vermekten ibarettir. Bozma gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.