Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/22260 E. 2014/33681 K. 27.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/22260
KARAR NO : 2014/33681
KARAR TARİHİ : 27.11.2014

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi
TARİHİ : 02/04/2013
NUMARASI : 2011/1194-2013/264

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 26.10.2006-31.10.2007 tarihleri arasında Masaüstü B.. Teknolojileri A.Ş.’de, 01.11.2007-07.10.2011 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, 01.02.2007-01.10.2009 tarihleri arasında Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının asgari ücretten gösterildiğini, ihtarnameye rağmen düzeltme yapılmadığını, 06.05.2008 tarihinden itibaren performansa dayalı prim uygulanacağının taahhüt edilmesine rağmen bu taahhüdün yerine getirilmediğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, ücret zam alacağı, performans primi ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olmadığını, davacının fazla mesai, hafta ve bayram genel tatil alacağı bulunmadığını, her ne kadar davalı şirket tarafından prim uygulamasına geçileceğine yönelik bir duyuru yapılmış ise de hiçbir çalışana prim ödemesi yapılmadığı gibi bu uygulamaya da geçilmediğini beyanla davanın reddini, davacının iş sözleşmesini haksız ve ihbar süresine uymadan feshettiğinden ihbar tazminatının ödenmesini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın kısmen kabulüne, karşılık davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre, davalı işveren savunmalarında yıllık izin ücretinin de ödendiğini ileri sürerken bu konuda dekont ve banka kayıtlarını sunmuştur. Ayrıca dosyaya sunulan 2011/10. ay bodrosunda 846,46 TL brüt izin ücreti tahakkuku olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, ücret bordrosunda davacı imzası olmadığı için yıllık izin ücretinin ödenmediği kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece banka kayıtları getirtilerek ücret bodrosunda tahakkuku yapılan yıllık izin ücretinin ödenip ödenmediğinin belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Dosya içeriğine göre, davalı işveren tarafından 2011/Ocak-Şubat-Mart aylarına ait maaş artış farkı olarak yatırıldığına dair açıklama içeren 10.06.2011 tarihli banka dekontu dosyaya sunulmuştur. Mahkemece davacıya ait banka kayıtları getirtilerek, belirtilen ücretin ödenip ödenmediğinin belirlenmesi, ödendiğinin anlaşılması halinde yapılan ödemenin hesaplanan maaş artış farkı alacağından mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi hatalı olup bu hususta bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.