YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/22586
KARAR NO : 2013/18300
KARAR TARİHİ : 05.09.2013

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı bünyesinde aylık ücret karşılığı çalıştığını belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, davalı temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 15/12/2012 tarih, 2012/27273 esas, 2013/37857 karar sayılı kararı ile dava konusu uyuşmazlık idari yargıda çözümlenmesi gerektiğinden, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu belirtilerek yargı yolu yanlışlığı nedeni ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki beldin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlığı altındaki 331. maddesinin 2. fıkrasındaki “görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik yetkisizlik ve gönderme kararından sonra davaya başka bir mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum eder.” düzenlemesi uyarınca yargı yolu ile görevsizlik kararı sonucu verilen red kararları henüz davayı esastan sonuçlandırmadığından davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderine de o mahkemece hükmolunmalı, yargılamaya başka mahkemede devam edilmemesi durumunda kararı veren mahkemece dosya üzerinden davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum etmelidir. Anılan Kanun’un 323/ğ. maddesi gereğince yargılama giderlerinden sayılan vekâlet ücreti konusunda da aynı kural uygulanmalıdır.
Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek; “Davalı vekiline avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca taktir olunan 1.320,00 TL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine” şeklinde hüküm kurulması doğru değildir. Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm kısmında geçen vekalet ücretine ilişkin 3. bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine; “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 331/2. maddesi gereği vekalet ücretinin görevli mahkemece değerlendirilmesine, davaya görevli mahkemede devam edilmemesi durumunda, mahkemece talep üzerine dosya üzerinden durumun tespiti ile yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin hüküm altına alınmasına” ifadesinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.