YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/23337
KARAR NO : 2014/33650
KARAR TARİHİ : 27.11.2014
MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi
TARİHİ : 09/05/2013
NUMARASI : 2009/95-2013/370
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.
Somut olayda, davacı işçi davalı işyerinde denetçi olarak çalışmaktayken Aralık ayı ücretinin ödenmediği, işverinin zam yapacağım diyerek kendisini oyaladığı, dönem dönem dört kişinin işini yüklendiği, yanlı tutum içinde bulunulduğu, her ay kırkbeş saat fazla çalışma yaptığı halde gereksiz kesintiler yapıldığı, 2008 Aralık ayında diğer çalışanlardan kaynaklı problemlerden dolayı dört rapordan birinin gecikmesi sebebiyle ihtarname verilmesinin kendisini yıldırma amaçlı olduğundan bahisle iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmiştir. Dosya kapsamı, işyeri kayıtları ve tanık anlatımlarına göre, davalı işverence 2008 yılı Aralık ayı ücret ödemesinin yapıldığı, davacı işçi tarafından 2008 yılı Kasım ve Aralık ayı maliyet raporlarının geç sunulması sebebi ile iki kez uyarıldığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ispatlayamamıştır. Hal böyleyken, kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.
3-Taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 8. maddesinde, fazla mesai ücretlerinin ücrete dahil olduğu kararlaştırılmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41. maddesinde “..fazla çalışma süresinin toplamı bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamaz” düzenlemesi getirilmiştir. Bu kurala göre, davacının hizmet sözleşmesinde kabul ettiği ücret, 4857 sayılı Kanun hükümleri gereği kabul edilen kanuni fazla çalışma süresi olan ikiyüzyetmiş saati kapsamakta, yani davacının ücretinin içinde fazla mesai alacağının da bulunduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, işçinin ikiyüzyetmiş saate kadar yapmış olduğu fazla çalışmaların ücrete dahil olduğunun kabulü gerekir. Dosya kapsamında bulunan işyeri kayıtlarının incelenmesinde, davacının zaman zaman ikiyüzyetmiş saati aşan fazla çalışma saatini aşan çalışmalarının bulunduğu ancak bordro ile ayrıca ödendiği anlaşıldığından fazla mesai alacağına ilişkin isteğin reddi yerine kabulü hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.