YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/26885
KARAR NO : 2014/36050
KARAR TARİHİ : 18.12.2014

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi
TARİHİ : 04/06/2013
NUMARASI : 2010/684-2013/444

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumda koruma ve güvenlik memuru olarak izinlerinin eksik hesaplandığını iddia ederek yıllık izin ücreti talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının yıllık izinlerinin toplu iş sözleşmesine göre eksik hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı 2002-2004 yılları arasında yıllık izinlerinin otuz yerine yirmi gün kullandırıldığını iddia ederek yıllık izin ücreti talep ederken davalı davacının kapsam dışı işçi olarak yirmi gün yıllık izin hakkı olduğunu ve talebinin yerinde olmadığını savunmaktadır.
Dosya içeriğine göre, davacının 1997 yılından itibaren 2547 sayılı Kanun’a tabi güvenlik görevlisi ve kapsam dışı personel olarak çalıştığı ilk işe başladığında odacı olduğu ve kapsam içinde yer aldığı, kapsam içi işçilere toplu iş sözleşmesinde otuz gün, kapsam dışı işçilere ise yönetmelikte yirmi gün izin verildiği görülmektedir. Öncelikle raporu hükme esas alınan bilirkişice davacı açısından toplu iş sözleşmesinin art etkisi sebebiyle otuz gün iznin kazanılmış hak oluşturduğu tespiti toplu iş sözleşmesinin düzen ilkesine ve toplu iş sözleşmesi özgürlüğüne uygun değildir. Ayrıca art etki sona eren toplu iş sözleşmesinin normatif hükümlerinin yenisi yürürlüğe girinceye kadar iş sözleşmesi hükmü olarak devam etmesine dayalı olup, yeni toplu iş sözleşmeleri imzalanmış ancak davacı kapsam dışı bırakılmıştır. Bu itibarla art etki kuralının somut olayda uygulanması mümkün değildir. Mahkemenin tespiti isabetsizdir.
Bununla birlikte kapsam dışı personel yönetmeliğinde öngörülen izin süreleri 4857 sayılı Kanun’da öngörülen izin sürelerinin altında olamaz. Bu sebeple davacının fark yıllık izin ücreti alacağı olmakla beraber bu fark izin süresi Kanun ile yönetmelik arasındaki farktan kaynaklanmaktadır. Buna göre davacının yıllık izin ücreti talebinin değerlendirilmesi zorunludur. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.