YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/31554
KARAR NO : 2015/4295
KARAR TARİHİ : 10.02.2015
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
AVUKAT … …
AVUKAT …
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yılın Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında fazla çalışma yapılmasını gerektirir iş yoğunluğu bulunmadığı kabul edilerek, söz konusu aylar için fazla çalışma ücreti hesaplanmamıştır. Hafta tatili ücreti alacağı bakımından ise, sadece Aralık, Ocak ve Şubat aylarında hafta tatili çalışması bulunmadığı kabul edilmiştir. Dosya kapsamından, davalı iş yerinde fazla çalışma yapılmadığı kabul edilen aylarda hafta tatili çalışmasının da yapılmadığı anlaşılmakla, Mart ayı bakımından da hafta tatili çalışmasının bulunmadığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken, hesaplamaya Mart ayının da dahil edilmesi hatalı olmuştur.
3-Mahkemece, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından, davacının ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunmadığı gerekçesiyle, ıslah edilen miktar yönünden faiz işletilmemesine, dava dilekçesinde talep edilen tutarlar yönünden ise temerrüd tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir.
Dava, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları yönünden, belirsiz alacak davası türünde açılmıştır. Davacı vekili, 20.09.2012 harçlandırma tarihli dilekçesi ile söz konusu alacaklar bakımından dava dilekçesinde talep ettiği miktarı artırmıştır. Öncelikle, mahkemece, söz konusu miktar artırım dilekçesinin ıslah dilekçesi olarak kabul edilmesi hatalıdır. Diğer taraftan, dava dilekçesinde, söz konusu alacaklar için temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi talep edildiği nazara alındığında, söz konusu talebin ayrıca miktar artırım dilekçesinde yer alması zorunluluğu yoktur. Kaldı ki, ıslah dilekçesi bakımından da böyle bir zorunluluk bulunmamaktadır. Anılan sebeple, artırılan miktarlar yönünden de temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gereklidir.
Yukarıda yazılı sebeplerden, hatalı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
…