Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2013/9737 E. 2013/12690 K. 28.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/9737
KARAR NO : 2013/12690
KARAR TARİHİ : 28.05.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek fesih işleminin iptali ile müvekkilinin işe iade edilmesine, işe başlatılmaması halinde ödenecek tazminat miktarının sekiz aylık ücreti tutarında tayinine, çalıştırılmaması halinde bu süre içinde doğacak ücret ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının Ahi Evran Üniversitesi ile olan sözleşmesinin 31.12.2011 tarihinde sona ermiş olduğunu, Ahi Evran Üniversitesi’nin açtığı ihaleyi kazanamadığından işyeri ile bir bağının da kalmadığını, husumetin asıl işveren olan Ahi Evran Üniversitesi Rektörlüğüne yöneltilmesi gerektiğinden hatalı açılan davanın husumet yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece; alınan bilirkişi raporundaki değerlendirmeye itibarla; davalı iş veren tarafından davacıya iş akdinin sona erdirildiğinin ve sona erdirilme gerekçesinin davacıya bildirilmediği gerekçesiyle iş sözleşmesinin geçerli nedenine dayanmadan feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun’un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Somut olayda davacı iş sözleşmesinin 02.01.2012 günü davalı şirket tarafından feshedildiğini iddia etmiş, davalı taraf ise Ahi Evran Üniversitesi’nin açtığı ihaleyi davalı şirketin kazanamadığını, iş sözleşmesinin dava dışı Üniversite tarafından feshedildiğini, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.
Dosyada yazılı fesih bildirimi bulunmamaktadır. Ayrıca dosyada davacının işyeri dosyası, hizmet devam cetveli ve davacının çalıştığı dönemlerde ve davalı şirketten sonra ihaleyi kazanan şirket ile Ahi Evran Üniversitesi arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi ve ihale evrakları da bulunmamaktadır. Bu itibarla mahkemece öncelikle sözü edilen kayıt ve belgeler dosya arasına alınarak davacının işyerinden çıkış tarihi belirlenmeli, feshin kim tarafından yapıldığı, fesih sebebi belirlenerek öncelikle davalı şirketin husumet itirazı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmelidir.
Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.