Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2014/21120 E. 2015/34143 K. 09.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/21120
KARAR NO : 2015/34143
KARAR TARİHİ : 09.12.2015

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi
TARİHİ : 24/06/2014
NUMARASI : 2013/410-2014/329

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15.12.1997 tarihinde çalışmaya başladığını, 01.02.2005 tarihinde askerlik hizmetini yapmak üzere davalıya ait işyerinden işçilik haklarını almadan ayrılarak askere gittiğini, 01.06.2006 tarihinde davalıya ait işyerinde tekrar çalışmaya başladığını, müvekkilinin 08:00-19:30 saatleri arasında çalıştığını, Pazar günleri ve dini bayram günleri haricinde haftanın altı günü aynı saatler arasında çalıştığını, çalıştığı dönem içerisinde üç yıllık iznini kullanmadığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin 29.03.2013 tarihinde haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, müvekkilinden herhangi bir alacağı bulunmadığını, davacının kendi işyerlerinden ayrılmadan önce başka bir firmada çalışmaya başladığını, 19.02.2013 ve 20.02.2013 tarihlerinde devamsızlık tutanağı düzenlenerek işe gelmesi yada mazaretini bildirmesi için davacıya ihtarname gönderdiklerini, davacının işe dönmeyerek 01.03.2013 tarihinde başka bir işyerinde sigortalı olarak işe başladığını, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığından kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının fazla mesaisinin bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı taraf dava dilekçesinde son üç yıllık iznini kullanmadığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm hizmet süresi bakımından yıllık izin süresi belirlenerek yıllık izin alacağı hesaplanmıştır. Davacının talebi aşılmak suretiyle yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır. Hal böyle olunca mahkemece davacının son üç yıllık iznini kullanmadığının kabulü ile yıllık izin alacağının hesaplanması gerekli iken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.