YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/22161
KARAR NO : 2014/25546
KARAR TARİHİ : 25.09.2014
MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi
TARİHİ : 27/05/2014
NUMARASI : 2013/23-2014/342
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, buna bağlı kanuni haklarının hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkili firmanın yeniden yapılanma sürecinde Türkiye genelinde organizasyon yapısında küçülmeye gittiğini, personel ihtiyacındaki azalma sebebiyle davacının iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, işveren organizasyon yapısında küçülmeye gidilmesi ve çalışılan personele duyulan ihtiyacın azaldığından bahisle iş sözleşmesini feshetmiş ise de, işverenin dosyaya sunduğu yönetim kurulu kararlarında herhangi bir şekilde Erzurum ve civar bölgede şubelerin veya depoların kapandığına yönelik herhangi bir kararın olmadığı, ayrıca işverenin davacıya başka bir bölgedeki iş de teklif etmediği, yine dinlenen tanık anlatımlarında davacının çalıştığı bölgede herhangi bir şekilde daralmaya gidilmediği, ciroda da bir düşüşün söz konusu olmadığının belirtildiği, bu sebeple yapılan feshin haklı olmadığı gerekçesiyle kabul kararı verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.
İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.
4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Somut olayda, Erzincan Bölgesi Satış Şefi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, davalı şirketin yeni yapılanma sürecinde organizasyon yapısında küçülmeye karar vermesi sebebiyle feshedilmiştir. Mahkemece, davalı kurumun yeniden yapılandığına ve küçüldüğüne ilişkin, ayrıca davacının çalıştığı yerin kapatılıp kapatılmadığı, kapatılmışsa davacının başka yerlerde çalıştırılma olanağı bulunup bulunmadığı, nitekim alınan bu işletmesel kararın tutarlı ve ölçülü olarak uygulanıp uygulanmadığı hususlarında uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde bir araştırma yapılmaksızın eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.