YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/26230
KARAR NO : 2014/31555
KARAR TARİHİ : 13.11.2014

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/04/2013
NUMARASI : 2010/286-2013/94

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin 31.10.2010 tarihinde haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının şoför olarak çalıştığını iş sözleşmesini feshetmediklerini, davacının işe gereken özeni göstermediğini, yağmurlu havada nakliye aracına yüklediği yemin ıslanması üzerine zarara uğradıklarını, davacının 28.10.2010 -31.10.2010 tarihleri arası devamsızlık yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı değerlendirilerek, delil durumuna göre istekler kısmen hüküm altına alınmıştır
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır .
Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının fazla mesai alacağına hak kazandığı anlaşılmakta ise de, bilirkişi tarafından yaz ayları için oniki saat fiili çalışmadan bir saat ara dinlenme düşülerek yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması isabetli görülmemiştir. Yargıtay’ın içtihatlarıyla istikrar kazanmış uygulamalarına göre onbir saati aşan çalışmalarda ara dinlenme süresinin bir buçuk saat kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalı yanca ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def’inde bulunulduğu halde mahkemece değerlendirilmeden karar verilmesi hatalıdır.
Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplama üzerine dava konusu alacaklar davacı tarafından 27.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılmıştır. Davacının ıslah dilekçesine karşı davalı vekili tarafından yöntemine uygun biçimde 09.01.2013 tarihinde zamanaşımı def’i ileri sürüldüğü halde fazla çalışma alacağı bakımından zamanaşımı def’inin değerlendirilmesi için ek rapor alınmadan karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.