Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2014/29191 E. 2014/29169 K. 27.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/29191
KARAR NO : 2014/29169
KARAR TARİHİ : 27.10.2014

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 13/06/2014
NUMARASI : 2013/122-2014/363

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı bünyesinde 1993-2010 yılları arasında sözleşmeli büro personeli olarak çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını, kıdem tazminatının eksik ödendiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, aile ve çocuk yardımı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı, görev itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının, davalı bünyesinde 657 sayılı Kanun’un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli büro personeli olarak çalıştığı gerekçesi ile İdare Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.
Hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
Davacı, 1993 ve 2010 yılları arasında davalı bünyesinde sözleşmeli büro personeli olarak çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını; ancak kıdem tazminatının eksik ödendiğini belirterek bakiye kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, aile ve çocuk yardımı alacaklarının tahsili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli personel olduğu belirtilerek İdare Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. Dosya kapsamına göre, mahkemenin, davacının 15 Ekim 2007 tarihinden sonra 657 sayılı Kanun’un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli personel olarak çalıştığı yönündeki kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, taraflar arasında imzalanan sözleşmeler ve ücret bordrolarına göre davacının anılan tarihe kadar iş kanununa tabi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece 15 Ekim 2007 tarihine kadar olan istekler ile ilgili davaya bakmakla iş mahkemelerinin görevli olduğu kabul edilerek işin esasına girilip bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın tümü ile görev yönünden reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2014 günü oybirliği ile karar verildi.