YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17123
KARAR NO : 2017/22203
KARAR TARİHİ : 19.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının ilk iki yıl bakıcı anne, sonraki zamanda ise personel sorumlu şefi olarak çalıştığını, davacının son ücretinin 1.060,00 TL olduğunu, davacının çalıştığı dönemde ilk dört yıl sabah 08:00’den akşam 16:00’ya kadar, sonraki zamanda ise üçlü vardiya sisteminde günlük 8 saat çalıştığını, vardiya dönemi ve fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve karşılıklarının ödenmediğini, 2012 yılında yapılan ihale sonrasında davacıya işi bırakması yönünde manevi baskı yapıldığını, davalının davacı işçiye bir daha işe gelmemesini söyleyerek işten çıkardığını, davacının işten ayrılmasından sonra iş yerine başka işçilerin alındığını söyleyerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Bakanlık vekili, zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının taşeron firmaların elemanı olduğunu, taraflar arasında yapılmış herhangi bir iş sözleşmesi olmadığından davacının işten el çektirilmesinde de davalının müdahalesinin bulunmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai yapmadığını, davacının çalıştığı süre içerisinde kuruma karşı olan görevlerini yerine getirmediği belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.
Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı Bakanlığın aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Her ne kadar Mahkemece davacının çalıştığı işyerinin resmi kurum olması sebebiyle fazla mesai yapıldığının davacı tarafça yazılı kayıtlarla ispatlanması gerektiği ancak davacının sadece tanık beyanlarına dayandığı, yazılı belgelerin olmadığı, bu nedenle fazla mesai yaptığının ispatlanamadığı gerekçesi ile fazla mesai alacağının reddine karar verilmiş ise de; davacının dava dilekçesinde belirttiği çalışma saatlerine ve davacı tanık beyanlarına göre fazla mesainin ispatlanamadığı anlaşıldığından bu gerekçe ile fazla mesai alacağının reddine ilişkin hüküm sonuç itibariyle yerindedir.
3-Davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, davalı Bakanlığın harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının;
“5” numaralı bendinin tamamen kaldırılarak yerine; “Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,
“6” numaralı bendinin tamamen kaldırılarak yerine; “Davacı tarafça harç hariç olmak üzere yapılan toplam 511,95 TL yargılama giderinin haklılık oranına göre belirlenen 412,86 TL’nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, davacı tarafça yatırılan toplam 346,40 TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, … harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 19.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.