YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17132
KARAR NO : 2017/22176
KARAR TARİHİ : 19.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalıların cevaplarının özeti:
Davalı Üniversite vekili, müvekkili ile davacı arasında bir iş sözleşmesi olmadığını, idarenin ihale makamı konumunda olup asıl işveren sıfatının bulunmadığını, bu nedenle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının istifa ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı Üniversite ve şirket vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda davacı işçi, davalı asıl işveren Üniversite işyerinde, servis elemanı olarak 16.07.2008 tarihinden itibaren çalıştığını ileri sürmüş, davalı alt işveren şirket davaya cevap vermemiş, davalı asıl işveren Bakanlık ise davacının nezdinde çalıştığı şirketlerle yapmış olduğu hizmet alım sözleşmelerini ibraz ederek davacı ile aralarında iş sözleşmesi olmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının 16.07.2008-31.12.2013 tarihleri arasında davalı asıl işveren Üniversite işyerinde, dava dışı alt işverenler ve diğer davalı son alt işveren şirket nezdinde çalıştığı kabul edilerek dava konusu alacaklar hüküm altına alınmış ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Dosya içindeki hizmet alım sözleşmeleri, işe giriş bildirgeleri, tanık beyanları ve … kayıtlarına göre davacının 01.12.2008-30.05.2009 tarihleri arası çalışmadığı, 16.07.2008-30.11.2008 arası dönemde ise çalıştığı bildirilen şirketle davalı İdare arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesi bulunmadığı ve bu dönemde davacının davalı Bakanlık işyerinde çalışıp çalışmadığı anlaşılamadığından Mahkemece öncelikle davacının 01.12.2008-30.05.2009 tarihleri arası çalışmadığı dikkate alınmalı ayrıca 16.07.2008-30.11.2008 arası dönemde çalıştığı bildirilen dava dışı işverenle davalı asıl işveren Üniversite arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya koyularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı Kanun’un 56/b. maddesi yollaması ile Harçlar Kanunu’nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.