Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/18469 E. 2017/22890 K. 25.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18469
KARAR NO : 2017/22890
KARAR TARİHİ : 25.10.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde operasyon yöneticisi olarak çalışmakta iken 01/03/2014 tarihinde emekli olduğunu, müvekkilinin Ocak ve Şubat ayı maaşları ile Ocak ayı ikramiyesinin 2013 yılı ücretine göre hesaplandığını, Ocak ve Şubat ayından yemek bedelinin eksik ödendiğini, kullanmadığı yıllık izin karşılığı 96 günlük ücretinin 2013 yılı ücretine göre ödendiğini, yine 53 günlük kullanmadığı izin hakkının daha bulunduğunu, kıdem tazminatının eksik ücret üzerinden hesaplandığını, bu nedenle eksik ödeme yapıldığını beyan ederek kıdem tazminatı farkı, ücret ve ikramiye farkı, yemek bedeli farkı, yıllık izin ücreti farkı alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 17/02/1987 tarihinde stajyer olarak çalışmaya başladığını, son olarak operasyon yöneticisi olarak çalıştığını, 28/02/2014 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığını, davacının TİS kapsamı dışında bir çalışan olduğunu, kapsamdışı personelin ücret artışlarının 10/03/2014 tarihinde onaylandığını, o tarih itibarı ile davacı banka nezdinde çalışmadığı için ücret artışından yararlanamadığını, 2013 yılı yemek ücretinin 8,00 TL. 2014 yılı ücret artışının 8,55 TL. olduğunu, iş gününe göre ödeme yapıldığını, davacının 27 yıl 12 günlük kıdemine göre kıdem tazminatı tavan rakamı üzerinden ödeme yapıldığını, bakiye izin süresi karşılığı izin ücretinin de ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, davalı nezdinde operasyon yöneticisi olarak çalışmakta iken 01/03/2014 tarihi itibarıyla emekli olup ayrıldığını, ancak kendisine kullanmadığı yıllık izin karşılığı 96 günlük ücretin 2013 yılı ücretine göre ödendiğini, yine 53 günlük kullanmadığı izin hakkının daha bulunduğunu ve bu döneme ilişkin yıllık izin ücretinin ise hiç ödenmediğini iddia ederek dava açmıştır.
Mahkemece, 17/03/2014 tarihli bilirkişi raporuna atıf yapılarak taleplerin hüküm altına alındığı, bu raporda da yıllık izin ücreti yönünden değişen yasa dönemlerine göre mülga 1475 Sayılı İş Kanunu ile 4857 Sayılı İş Kanunu’na dayanılarak davacının hizmet süresi dikkate alınıp kademeli hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.
Davacı vekili, hazırlanan rapor sonrasında dosyaya, banka tarafından müvekkile verilen devamsızlık raporu ve 2005-2014 dönemleri arası yıllık izin dökümü ile ilgili belgeler sunmuş ise de, bu belgeler hakkında değerlendirme yapılmaksızın, mahkemece mevcut rapor üzerinden hüküm tesis edilmiştir.
O halde mahkemece, davacının dosyaya sunulan 01/01/2014-31/12/2015 devresi 16.dönem TİS kapsamında olup olmadığı ve yıllık ücretli izinlere ilişkin madde kapsamından yararlanıp yararlanamayacağı ile davacı vekilince sunulan devamsızlık raporu ve 2005-2014 dönemleri arası yıllık izin dökümünün değerlendirilmesi gerekmekte olup, mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.