Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2015/22142 E. 2017/25303 K. 21.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22142
KARAR NO : 2017/25303
KARAR TARİHİ : 21.11.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı, davalı … Bakanlığına bağlı …. Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ihale ile temizlik hizmeti alınan davalı alt işveren şirket nezdinde temizlik işçisi olarak 05.07.2005-31.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, Sağlık Bakanlığı husumet itirazında bulunarak, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.
Davalı şirket ise, davacının iş akdini iş yerini terk ederek kendisinin feshettiğini, davacıya fesih bildiriminde bulunulmadığını, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre,davacının iş akdini emeklilik nedenine bağlı olarak haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle, kıdem tazminatı yönünden kısmen kabul kararı verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o iş yeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı Kanun ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, kötüniyet ve işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, prim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır. Kanunun kullandığı “birlikte sorumluluk” deyiminden tam teselsülün, dolayısı ile müşterek ve müteselsil sorumluluğun anlaşılması gerekir.
Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi mevcut olup, Mahkemece davalıların yönünden müşterek ve müteselsil olarak sorumlu bulundukları isabetle tespit olunmasına karşın, gerekçeli kararın hüküm kısmının 1 numaralı bendinde bu ibareye ver verilmemesi hatalı olmuştur.
Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç:
1-Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının birinci bendinin çıkartılarak, yerine;
”9.773,81 TL kıdem tazminatının fesih tarihi olan 31/12/2013 itibariyle bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı … harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı Pınar Tem. Tic. Ltd. Şti.’ye yükletilmesine, 21.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.