Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2016/13266 E. 2019/14358 K. 27.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/13266
KARAR NO : 2019/14358
KARAR TARİHİ : 27.06.2019

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında, davalı tarafından davacıya yapılan ödemenin, davacının hak kazandığı alacaklardan mahsubu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşçinin fazla çalışma alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.
Somut olayda, davalı tarafından kıdem ve ihbar tazminatına mahsuben açıklamalı dekont dosyaya ibraz edilmiştir. Her ne kadar mahkemece, söz konusu ödemenin öncelikle fazla mesai alacağından, sonrasında geriye kalanı kıdem tazminatından mahsup edilerek sonuca gidilmişse de; ödemenin kıdem ve ihbar tazminatından mahsubu gerektiği açık olup, davacı tarafın buna yönelik bir temyizi olmadığı dikkate alındığında bu hususta bozma yapılmamıştır. Ancak yukarıdaki ilke kararı doğrultusunda tanık beyanı ile ispatlanan fazla çalışma alacağından öncelikle uygun oranda indirim yapılmalı, indirim sonrasında geriye kalan kısım üzerinden mahsup gerçekleştirilmelidir. İndirimsiz hesaplanan tutar üzerinden mahsup işlemi yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.