Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/13818 E. 2017/4303 K. 02.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/13818
KARAR NO : 2017/4303
KARAR TARİHİ : 02.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, fazla çalışma ve gece zammı alacaklarının faizi ile ödenmesini belirterek fazlaya dair hakları saklı tutulmak kaydı ile fazla çalışma ve gece zammı alacakları olmak üzere toplam 25.000,00 TL alacağın hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili tüm alacak talepleri için zaman aşımı itirazında bulunduklarını, faiz oranının kabul etmediklerini, kurumda kırkbeş saati aşan çalışmasının bulunmadığını, gece zammı alacağının gece çalışması olmadığı için gece zammı talebini kabul etmediklerini, işçilik alacaklarından hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin 29.09.2015 tarih 2014/16492 esas 2015/25959 karar saylı ilamı ile davacının itirazlarının reddi ile davalı temyizi yönünden fazla mesai ve gece zammı alacakları hakkında bozma kararı verilmiştir. Bozma ilamına uyan Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13. maddesine göre; Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.
Mahkemece reddedilen miktar ve bozma öncesi davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin kazanılmış hak oluşturacağı gözetilerel davalı lehine 2.326,82 TL vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken 840.00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasında yer alan “7-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 840,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine “7-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.326,82 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgiliye iadesine 02.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.