YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/19472
KARAR NO : 2019/1719
KARAR TARİHİ : 23.01.2019
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.1996 tarihinden 13.06.2014 tarihinde emekli olana kadar davalı işyerinde çalıştığını, emekli olduğunda kendisine 17.212,84 TL kıdem tazminatı ile fazla çalışmaları karşılığında 6.200,00 TL ödeme yapıldığını, ancak alacağının daha fazla olduğunu ileri sürerek bakiye kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, bakiye fazla mesai ücreti, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında, işçinin kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretin hesaplanması noktasında uyuşmazlık vardır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü, işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Somut olayda, davacı, davalı yerde 01.09.1996- 14.06.2014 tarihleri arasında çalışmış, kendisine çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerinin kullandırılmadığı iddiasıyla yıllık izin ücretinin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, davacının özlük dosyasında yıllık izinlerin 211 günlük kısmının kullandırıldığına dair izin defteri bulunduğu, tanıkların imza atılsa da yıllık izinlerin kullandırılmadığı beyanı karşısında yazılı belgenin aksinin tanık deliliyle ispatının mümkün olmadığı, bu nedenle davacının hak kazanacağı izin süresinden, kullandığı görülen izin sürelerinin mahsubu ile bakiye gün için yapılan hesaplama hüküm altına alınmıştır.
Öncelikle, yıllık izinlerin kullandırılıp kullandırılmadığının ispatında tanık anlatımları ile sonuca gidilemeyeceğinin kabulü yerinde olsa da 17 yıl 9 ay 13 gün hizmeti olan davacının çalıştığı süre boyunca hiç izin kullanmaması da hayatın olağan akışına aykırıdır. Tanıkların imza atılsa da kendilerine yıllık izin kullandırılmadığı beyanına itibar edilmese de, dosyaya …Yurtiçi ve Yurtdışı Taşımacılık Şirketi tarafından sunulan, teslim edilen kargoların teslim bilgilerine bakıldığında davacının 7.11.2012, 14.11.2012, 16.11.2012 tarihli kargoları teslim aldığı gözükürken, imzalı yıllık izin defterinde 22.10.2012-19.11.2012 tarihleri arasında izinli olduğu gözükmektedir. Beyana göre sonuca gidilmemesi yerinde ise de, bu iki kayıt arasında çelişki olduğu anlaşıldığından, sunulan belgeler ile yıllık izin defteri karşılaştırılarak davacının yıllık izin kullandığı süreler tespit edilmeli ve sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir.
3-4857 sayılı İş Kanunu’nun 34. maddesinde, gününde ödenmeyen ücretler için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanacağı bildirilmiştir. Fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri de ücret kapsamında olup uygulanacak faiz, en yüksek banka mevduat faizidir. Zaman zaman yasal faizin en yüksek banka mevduat faiz oranının üzerine çıktığı bir gerçektir.
Somut olayda, davacı vekili fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretleri için yasal faiz uygulanmasını talep etmiş, Mahkemece en yüksek banka mevduat faizi uygulanmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 26. maddesi gereğince, talep de dikkate alınarak fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine en yüksek banka mevduat faiz oranını geçmemek kaydı ile yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken Mahkemece talep aşılarak hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.