YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/27057
KARAR NO : 2020/1893
KARAR TARİHİ : 06.02.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının Köy Hizmetleri’nde 1987 yılından 2001 yılına kadar geçici işçi olarak çalıştığını, 2001 yılından itibaren de kadrolu olarak çalıştığını, Köy Hizmetleri’nin Adana İl Özel İdaresi’ne devredilmesi ile 2005 yılından itibaren 5286 sayılı yasa kapsamında Adana İl Özel İdaresi’ne aktarıldığını, Adana İl Özel İdaresi’nin kapatılması ile başka bir kuruma devri mümkün olmayan emekli işçilerin … – Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığı’na aktarıldığını, davacının Köy Hizmetleri’nde kadroya alınıncaya kadar yıllık izin kullandırılmadığını, davacının yasa ve Toplu İş Sözleşmesi gereğince yıllık ücretli izin alacağı olduğunu, 1987 yılından 2001 yılına kadar geçen çalışma süresinde yıllık izin kullandırılmadığını, davacının gerek yapılan işin niteliği gerekse de çalışma süresinin bir yıla yakın olması göz önüne alındığında yıllık izin hakkının olduğunu, kadroya geçtiği tarihten sonraki derece ve kademesine göre yıllık izinlerinin usulüne uygun bir şekilde kullandırılmadığını, davacının 2014 yılında emeklilik sebebi ile ayrıldığını, bu sebepler ile davacının Köy Hizmetleri’nde geçen ve kadroya alındığı tarihe kadar geçen çalışmaları sebebi ile hak kazandığı ve yıllık ücretli izinlerinin karşılığı olarak yıllık ücretli izin alacağının tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya kapsamı, bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında kullandırılmayan yıllık izin günlerinin ve karşılığı ödenmesi gereken yıllık izin ücreti alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Dosya kapsamına göre davacı, kullandırılmayan izin günlerine ait ücretlerinin ödenmesini talep etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 330 günü aşan 1999 yılı ve 2000 yılı için izin ücreti hesaplanmıştır. Yol İş Sendikası ile Adana İl Özel İdaresi arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmelerinde yıllık izin; 1 yıldan 5 yıla kadar 22 gün, 5 yıldan fazla 10 yıldan az 28 gün, 10 yıldan fazla 30 işgünü olarak düzenlenmiştir. Buna göre davacının toplam hizmet süresine göre hak kazandığı izin günü belirlenmeden sadece 2 yıllık çalışmaya göre 56 ( 28+28) gün üzerinden izin ücreti hesaplanması hatalıdır. Mahkemece, davacının toplam çalışma süresi belirlenmeli, buna göre Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak hak kazandığı izin gününe göre yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.