Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/27997 E. 2020/3905 K. 02.03.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/27997
KARAR NO : 2020/3905
KARAR TARİHİ : 02.03.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı neden bulunmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma ve telif ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, yasal süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya kapsamına göre, davacının davalıya ait dershanede 01.09.2004 – 30.08.2013 tarihleri arasında fizik öğretmeni olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 7.kısmı olan “özel şartlar” bölümünün 5.maddesine göre, “Öğretmene sözleşmede belirtilen ücreti dışında yaptığı ek çalışmalar ve kitap soru bankası ve diğer test ve diğer türlü yayın hazırlıkları için telif ücreti ödemesi yapılır.” hükmüne yer verilmiştir. Davacı çalıştığı süre içinde yılda ortalama 250 soru hazırladığı halde telif ücretinin ödenmediğini belirterek telif ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece ücretin ne kadar olduğu konusunda herhangi bir düzenleme ya da telif ücretinin tespitine yönelik taraf beyanlarının mevcut olmadığı, dosya kapsamında söz konusu alacaklar ilgili hesaplama yapmaya elverişleri verilerin bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.
Türk Borçlar Kanunu’nun 401.maddesine göre, tarafların ücretin miktarını kararlaştırmamış olmaları halinde emsal ücret dikkate alınır. Dosya içeriğine göre davacı hazırladığı soruları delil olarak dosyaya sunmuştur. Ortada yapılan bir iş mevcut olduğuna göre, işin emsal değeri araştırılıp sonucuna göre alacağın hüküm altına alınması gerekirken, hesaplamaya ilişkin verilerin dosyada bulunmadığı gerekçesiyle söz konusu talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.