Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/2888 E. 2017/7697 K. 06.04.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2888
KARAR NO : 2017/7697
KARAR TARİHİ : 06.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 23.09.2005 tarihinden 25.12.2012 tarihine kadar aylık net 970,00 TL maaşlı olarak davalı … üst işverenliğinde çeşitli şirketlerde kesintisiz olarak işçi statüsünde çalıştığını, müvekkilinin işyeri amirlerine fazla mesai ve kullandırılmayan yıllık izin ücretlerinin ödenmesi konusunda defalarca başvurduğunu ancak netice alamadığını ve nihayetinde davalı tarafa bildirmek suretiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, müvekkilinin vardiya usulüne göre çalışılan işyerinde bir gün sekiz saat diğer gün onaltı saat olmak suretiyle çalıştığını, fazla mesailerine ilişkin ek ücretinin ödenmediğini,genel tatillerin tamamında vardiyanın denk gelmesi halinde çalışma şeklinin aynen devam ettiğini, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının ihale alan şirket çalışanı olduğunu, davacının 25.02.2007 tarihinde istifa ettiğini, sonrasında dava dışı şirkette 08.01.2010 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını,iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının hizmet süresi taraflar vekilleri arasında uyuşmalık konusudur.
Somut olayda; davacı işçi 23.09.2005 yılından 25.12.2012 tarihine kadar davalıya ait işyerinde çalıştığını ileri sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 25.02.2007 tarihli istifa dilekçesine göre 01.04.2008-31.12.2012 tarihleri arasındaki hizmet süresi bakımından dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Davalı vekili, davacının 08.01.2010 tarihinde ihale alan şirkette bağlı olarak belediyede çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece davalının savunması üzerinde durulmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır. Buna göre 01.04.2008-08.01.2010 tarihleri arasında davacı adına bildirimde bulunan şirket ve şahısların davalıdan ihale ile iş alıp almadığı ve davacının bu ihaleler kapsamında o tarihlerde davalı asıl işveren bünyesinde geçen çalışması olup olmadığı hususu tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra davacının çalışma süresi yeniden hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.