YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/35154
KARAR NO : 2017/25243
KARAR TARİHİ : 21.11.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi ve davalı avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/11/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat … geldi. Karşı taraf adına ise kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, kıdem tazminatı dışındaki hüküm altına alınan alacaklarda, dava dilekçesinde talep edilen tutarlara temerrüt tarihinden, kalan kısma ise ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir. Ne var ki, davacı tarafça keşide edilen ihtarnamede, ödenmesi istenilen alacak tutarları yazılı olup, bu halde yazılı miktarlar için temerrüdün gerçekleştiği esas alınmalı ve bu tutarların tamamına temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmelidir. Hüküm altına alınan yıllık izin ücreti alacağı bakımından ise, temerrüt ihtarnamesinde yazılı tutardan daha fazla bir miktara hükmedilmiş olduğu dikkate alınarak, temerrüt ihtarnamesinde yazılı tutar için temerrüt tarihinden, fazla tutar için (dava dilekçesinde talep edilen miktar gözetilerek) dava tarihinden itibaren faiz işletilmelidir. Mahkemece, ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarında, sadece dava dilekçesinde talep edilmiş tutarlar bakımından faiz başlangıcının temerrüt tarihi olarak belirlenmesi hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden, temyiz olunan kararın hüküm sonucunun “2”, “3”, “4”, “5” ve “6” numaralı bentlerinin tamamen silinerek, yerlerine sırasıyla;
“2-9.325,22 TL brüt yıllık izin ücreti alacağının, 9.000,00 TL’sinin temerrüt tarihi olan 15/01/2008 tarihinden itibaren, kalan kısmın ise dava tarihi olan 15/02/2008 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faiziyle ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
3-17.387,56 TL brüt fazla mesai ücreti alacağının, temerrüt tarihi olan 15/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
4-4.022,22 TL brüt hafta tatili ücreti alacağının, temerrüt tarihi olan 15/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
5-603,97 TL brüt ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının temerrüt tarihi olan 15/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,
6-4.202,92 TL brüt ücret alacağının temerrüt tarihi olan 15/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklindeki bentlerin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.