YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/4644
KARAR NO : 2017/4106
KARAR TARİHİ : 28.02.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 02.02.2006 tarihinde tır şoförü olarak işe başladığını, garanti asgari ücret ödemelerinin eksik yapılması 2008 yılı Nisan ve Mayıs ayı ücretlerinin ödenmemesi, sefer harcırahlarından sürekli mazot cezası kesintisi yapılması ve son olarak davalı şirketin …’da bulunan otoparkında tır parkı sorumlusu … tarafından darp edilerek kaburga kemiklerinin kırılmış olması sebebiyle iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-c-e-f bentleri uyarınca haklı olarak feshetmek zorunda kaldığını, müvekkilinin aylık ortalama ücretinin 2.743,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ücret, harcırah, bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık ücretli izin alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 07.02.2006 tarihinde müvekkili şirkette işe başladığını ve garanti asgari ücretle çalıştığını, sefer başına ödenen harcırahların devamlılık ve düzenlilik arz etmediğini, davacının sefer sayısının ayda ortalama 1.5 sefer olduğunu, bu sebeple dava dilekçesinde bildirilen aylık ücret iddiasının doğru olmadığını, davacının izinsiz olarak 02.06.2008-04.06.2008 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğinin tutanaklarla tespiti üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 25/II maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, milli dini bayram ve genel tatil günlerinde işyerinde çalışma yapılmadığından bu konudaki taleplerinin de hukuki dayanağı bulunmadığını, 2008 yılı Nisan ve Mayıs aylarında davacı ücretsiz izine ayrıldığından ücretinin ödenmediğini, yurt dışı tır şoförü olarak çalışan şoförlerin kat ettiği kilometreye göre mazot hesabı yapılması ve ortalama sarf miktarını aşan mazot bedelinin sefer harcırahlarından kesilmesinin yerleşmiş bir uygulama olduğunu savunarak haksız açılan davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozmaya uyulup toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği, takas definin dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece bozmaya uyularak davalının, davacının 2.450 Euro ve 230,00 TL olmak üzere ileri sürdüğü takas defi dikkate alınmış ve hesaplamalara esas alınmıştır. Bozma kararı kapsamında, takas define konu yabancı para cinsinden alacağın fesih tarihi olan 13.05.2008 tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek karar verilmiştir. Davalı; takas defi’ini ilk olarak 25.12.2008 tarihinde, davacının 05.06.2009 tarihli ıslah talebine istinaden bu kez 24.06.2009 tarihinde bir kez daha ileri sürdüğü görülmüştür.
Mahkemece ilk kez verilen gerekçeli kararda, davalının takas def’inin esas alındığı ve ıslah tarihindeki kura göre Türk Lirasına çevrilerek açık şekilde bu miktarın 5.808,00 TL olduğu belirtilmiş ve bu konuda karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. Karar davacı tarafından temyiz edilmemiştir.
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalının takas talebine ilişkin olarak Mahkemece bozma öncesi verilen karar gereği davalı açısından kazanılmış hak olduğuda değerlendirilerek, söz konusu uyuşmazlık konusu olan takas miktarı açısından ıslah tarihindeki kur üzerinden Türk Lirasına çevrilerek hesaplamaya esas alınması gerekmektedir. Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın hükmünün fıkrasında yer alan “4.257,07-TL ücret alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu alacağın 100,00-TL’lik kısmına temerrüt tarihi olan 20.05.2008 tarihinden itibaren geriye kalan 4.157,07 TL’lik kısmına ıslah tarihi olan 05.06.2009 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizinin uygulanmasına,” rakam ve sözcükleri çıkarılarak yerine, “4.163,44 TL ücret alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu alacağın 100,00 TL’lik kısmına temerrüt tarihi olan 20.05.2008 tarihinden itibaren, geriye kalan 4.063,44 TL’lik kısmına ıslah tarihi olan 05.06.2009 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizinin uygulanmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.