YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6843
KARAR NO : 2017/8654
KARAR TARİHİ : 17.04.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; işçilik ücretlerinin ödenmediğini beyanla kıdem, yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.
Somut olayda, mahkemece 500,00 TL net yıllık izin ücreti alacağının dava tarihinden, 641,96 TL net yıllık izin ücreti alacağının ıslah tarihi olan 21.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Ne var ki, ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık izin ücreti yönünden dava dilekçesindeki miktar 541,96 TL ıslah edilerek 1.041,96 TL yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması talep edilmiştir. Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın “5.641,82 TL net kıdem tazminatı alacağının talebe bağlı kalınarak 30.04.2013 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte, 500,00 TL net yıllık izin ücreti alacağının dava tarihinden, 641,96 TL net yıllık izin ücreti alacağının ıslah tarihi olan 21.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” şeklindeki hüküm fıkrasının 1. bendinin “5.641,82 TL net kıdem tazminatı alacağının talebe bağlı kalınarak 30.04.2013 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte, 500,00 TL net yıllık izin ücreti alacağının dava tarihinden, 541,96 TL net yıllık izin ücreti alacağının ıslah tarihi olan 21.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.04.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.