YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7673
KARAR NO : 2017/10956
KARAR TARİHİ : 11.05.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili,müvekkilinin ücretlerinin ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının haklı neden olmaksızın iş sözleşmesini feshettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Dosya içeriğinden davacı işçinin, 01.03.2006-04.04.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, fazla çalışmanın ispatı konusunda, dosya içerisinde, işyerindeki çalışma düzenini gösterir işyeri kayıtlarının bulunmadığı ve davacının fazla çalışmalarının tanık beyanlarına göre tespit edildiği anlaşılmıştır.
Mahkemece, davacı tanıklarının beyanları doğrultusunda işyerinde haftada 7,5 saat fazla çalışma yapıldığı kabulü ile fazla çalışma alacağına hükmedilmiş ise de, davacı asilin, aynı işyerinde çalışan başka işçiler tarafından davalı işveren aleyhine Karşıyaka 4. İş Mahkemesinin 2012/926 esas ve Karşıyaka 1. İş Mahkemesinin 2014/87 esas sayılı dosyaları üzerinden açılan davalarda tanık olarak dinlendiği ve bu sırada kendisine yapılan fazla mesai ödemelerine dair beyanda bulunduğu, davacının Karşıyaka 4. İş Mahkemesindeki ödemeye ilişkin beyanının genel nitelikte olduğu ve dikkate alınmamasında isabetsizlik bulunmadığı ancak Karşıyaka 1. İş Mahkemesindeki beyanında “2009 yılından itibaren yapılan fazla çalışmalarının yarısının ödendiğini” beyan ettiği görülmektedir. Davacının, hakim huzurunda alınan bu beyanları ile 2009 yılından itibaren fazla mesai ücretlerinin yarısının ödendiği anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında hesaplanan fazla mesai ücretinden anılan beyanlar değerlendirilerek 2009 yılından itibaren davacıya yapılan ödemelerin mahsubu gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.
SONUÇ :Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi