Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/10531 E. 2016/10490 K. 08.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10531
KARAR NO : 2016/10490
KARAR TARİHİ : 08.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık (Değişen suç vasfı nedeniyle güveni kötüye kullanma)
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 62/1, 52/2, 53, 58/6-7 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, belirli haklardan yoksun bırakılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hollanda'da yaşayan ve tatil için Türkiye'ye gelen katılan ... Emektar ile sanığın tanışıp bir süre birlikte yaşadıkları; oluşan güven ilişkisine dayanarak katılanın özel eşyalarını içeren bavulunu sanığın evine bıraktığı; daha sonra talep etmesine rağmen sanığın teslimden kaçındığı, iade için para talep ettiği; katılan tarafından 16/04/2008 tarihinde Ziraat Bankası aracılığıyla Hollanda'dan gelen havaleyi aldığı halde katılana ait eşyayı göndermeyip mal edindiği; böylece TCK'nın 155/1 maddesinde belirtilen güven ilişkisini kötüye kullandığı anlaşıldığından, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin metinden çıkartılmış olması ve sanığın üzerine atılı basit güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırmaya tabi olması karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-)Kabule göre; "TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının zorunluluğu''
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.