Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/10872 E. 2016/10794 K. 15.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10872
KARAR NO : 2016/10794
KARAR TARİHİ : 15.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince hapisten çevrili 7.300 TL ve doğrudan verilen 2.000 adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılana ait işyerini içerisinde bulunan yağ eritme kazanı ile birlikte kiralayan sanığın, kiralanandan tahliyesine karar verilmesi üzerine işyerinde bulunan yağ eritme kazanını katılana iade etmeyerek hurdacıya satmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın kiralanan işyerini kendi nam ve hesabına işletmesi, dolayısıyla sanık ile katılan şirket arasında bir hizmet ilişkisi bulunmaması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturmasına karşın suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “100 gün” olarak tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.