Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/11060 E. 2016/10875 K. 19.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11060
KARAR NO : 2016/10875
KARAR TARİHİ : 19.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1, 58/7 maddeleri uyarınca, sanık hakkında 2 yıl hapis ve 8.000 TL adli para cezası, taksitlendirme ve hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, bilgisayar tamircisi olan müştekinin iş yerine gelerek daha önce ... isimli bir şahsın tamir için bıraktığı bilgisayar hakkında, kendisini ...'ın kardeşi olarak tanıtarak, öncelikle tamir masrafını sorduğu, söylenen miktarı çok bularak tamirinden vazgeçtiklerini söyleyip bilgisayarı satmak istediğini belirttiği, bunun üzerine müşteki ile 350 TL karşılığında anlaştıkları, müştekinin 250 TL peşin para verdiği ve şüpheliden kimlik fotokopisini istediğinde sanığın arabadan kimliğimi alıp geleyim diyerek gittiği, bir daha da geri dönmediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçu işlediği sanık kabulü, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, yapılan yargılamaya, toplanan delilleri ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.